Als zilver je beter staat

Negen november, Annemie, Evert-Jan, Hans, Inge, Kim, Lars, Regine en ik wagen het erop, heel de dag zonnig maar om half vijf is het bewolkt, het raakt ons niet. De zee, zo vlak als een spiegel kijkt ons uitdagend aan en we kunnen de verleiding niet weerstaan. Het is veilig want Jean-Pierre en Esther gingen ons om elf uur voor, ze hadden een afspraak met de ondergedoken zeehond.

Langzaam schuifelen we het semi-koude water in, Lars kijkt alsof hij het heel prettig vind allemaal en als hij Evert-Jan een zwemduik ziet nemen is hij helemaal van de kaart. Alsof hij net de maand voorraad LSD van een doorgewinterde gebruiker heeft ingenomen zegt hij vol verwondering "oh, wow, zwemmen...".

Regine en Kim besluiten echt eens stukje te gaan zwemmen en komen huppelend in het water terug, "dit kunnen we ook doen" roept Kim, Inge doet meteen mee de rest probeert zich af te sluiten voordat we er een vast ritueel bij hebben.

Over vast ritueel gesproken, de selfie, het gaat prima, zon op de achtergrond en een uitgelaten Evert-Jan erbij, heel de dag laag in energie maar nu hyper.

"Wel fijn dat de kwallen weg zijn" zegt Lars, "kwallen weg en dan komt Evert-Jan ineens", oops dat was niet aardig, ik bied mijn excuses aan maar Evert-Jan kan vandaag niet geraakt worden, hij stuitert nog steeds door het water.

Lars heeft lange vingers, Inge zag dat zijn vingers aan de achterzijde van zijn oksels tevoorschijn komen (in de handen-warm-houd-pose), beter lange vingers dan lange tenen al wil nu iedereen op zijn vingers trappen.

De discussie over de temperatuur laait weer op, het was een warme dag, dus het water kan warmer zijn, misschien ook kouder, we besluiten dat de temperatuur gelijk is gebleven. Kim wil er na tien minuten al uit, vast nog wat schilderwerk af te maken, we maken bezwaar maar na elf minuten knijpt ze er tussenuit. Hans is ook ineens weg naar later blijkt dat het om zijn slippers ging, er komt een schip voorbij dus veilig stellen die handel, we zien hem terug komen met slippers in de hand.

Annemie, Regine, Lars, Hans en ik wachten nog even de golven af die van het schip komen, het valt tegen. Er komt nog een schip aan roept iemand maar ondanks het feit dat Inge een anti-onderkoelingsdeken bij zich heeft wachten we deze uit lijfsbehoud niet af.

Op het strand hebben we het over die deken en dan zegt Annemie dat ze die ook al heel lang meeneemt, "dat had je weleens mogen zeggen" zeg ik "want stel dat jij degene bent die hem nodig heeft dan weet niemand ervan". "Welke kant buiten" vraagt Lars, "zilver of goud", "zilver*" antwoord Hans, "zilver reflecteert en goud", "absorbeert" vul ik aan. Maar wat nou als zilver je beter staat dan goud? Er volgt een hele verhandeling over het thermische nut van gouden tanden en dan... is er... Krabbelèr, een lekker likeurtje uit Bergen op Zoom, "omdat het bijna elf elf is" zegt Inge. "Inge heeft altijd wel een goede reden" zegt Kim. We nemen er eentje en dan op het gemakje weer naar huis.