Dagelijks de zee in

Uitgerekend tijdens een kort dipje in de watertemperatuur, waar het kwik de vier graden plus een tiende aantikt hebben wij onze zondagse duik gepland. De buitenlucht is één graden en voelt als min vijf dus de uitdaging is er wel vandaag. Terwijl Jean-Pierre, Esther, Kim, Inge en ik op het strand op Erik staan te wachten en met lood (of zand) in onze schoenen naar het koude water kijken, bereiden we ons met frisse tegenzin voor op het onvermijdelijke. Plots komt Evert-Jan aanwaaien, zoals altijd onaangekondigd en niet veel later komt Erik filmend aanlopen in slechts een zwemcape en waterschoenen. Erik heeft er kennelijk zijn motto van gemaakt dat kou niet eens een emotie is maar gewoon een illusie. Ondanks de wind zoeken we een plekje dicht bij het water want die hele reis van de muur naar het water is ons teveel van het goede. Onder luid protest met betrekking tot snelheid kleed ik me uit, het gaat menigeen te langzaam maar als de rest het water inkomt ben ik er al door, eerlijk is eer...

Vandaag dippen we tijdens de nieuwjaarsduik samen met de koningin van de Zeemeerminnen, het is ons een ware eer. De eerste duik van 2026! Erik, Evert-Jan, Heleen, Inge, Lars, Marie-Louise (koningin van de Zeemeerminnen) en ik parkeren ons naast het nieuwjaarsduik evenement van 2026. Op andere plaatsen in het land is de nieuwjaarsduik afgelast vanwege de wind, in Vlissingen gelukkig niet, het is een heel gebeuren met warming up activiteiten. Eigenwijs als wij zijn, doen we onze eigen duik, zonder aanvullende activiteiten en tenzij je de rituelen die we over de afgelopen jaren hebben verzameld wilt bestempelen als activiteit. Marie-Louise zegt dat alle Zeemeerminnen afgehaakt zijn en kroont zichzelf tot koningin van de Zeemeerminnen. Het is dat het zo hard waait anders hadden we allemaal een diepe buiging gemaakt. We kleden ons uit en lopen richting het water dat ons uitnodigt met hoge golven. Ruim voor het startschot van de nieuwjaarsduik liggen we erin of beter gezegd ...