Alleen maar onzén
Vrijdag negentien december, ik zit in de eindsprint naar mijn vakantie en heb het koud, dus zwemmen staat zeer laag op mijn verlanglijstje, toch sluit ik me aan bij Hans, Kim en Inge. Op verzoek van Hans een kwartiertje eerder dus staan inge en ik om vier uur voor de deur en na lange minuten komt Kim naar buiten en nog veel later Hans, "het duurde bijna een kwartier" zeg ik, "ja, ik vind het fijn als er mensen voor de deur staan, vandaar een kwartier vroeger", ik word er niet echt zen van.
Lopend naar het strand, er komt nog een zinnig gesprek op gang maar het zijn de laatste stuiptrekkingen, in het water is het over. Het is koud maar Hans, Kim en Inge laten zich niet kennen en stappen er zen maar kordaat in, alsof ze gisteren nog gezwommen hebben.
Selfie time, mooi zonnetje op de achtergrond, Kim haar handen op de goede plek en daar gaat ie, nu is het over met de zin en slaat het om naar onzin. Ik begin te zingen terwijl Kim zich met zen begint te voelen, ik zing iets in de trant van "als ik in het water ben, voel ik me reuze zen" er volgt nog een heel repertoire aan rijmende onzėn en Hans haakt aan dus we gaan door:
Al is het water nog zo wild en koel
Het zout voelt lekker in je smoel
Voor je teruggaat naar de plaat
Sproetsj je eerst in je gelaat
Ben je zen dan geen gedonder
Voor het afdrogen kopje onder
Ik heb er zen in, zen om te gaan
Mijn naam is ben, ik voel me zen
Weer of water nooit te guur
Voor de fanatieke zwembuur
Het houdt niet op, zelfs als we minuten later staan afdrogen gaat de verbale diarree onverminderd door, met zen als steeds terugkerend thema.
Het is een ervaring en ik ben fan
Maar thuis op de bank is nog net wat meer zen!
Reacties
Een reactie posten