Alternatieve duik

Woensdag, twintig mei, geen zee, geen water vandaag, of toch? Het wordt een alternatieve duik vandaag, in een warme zee van emoties.

Het is acht uur, de zaal van de Spot gaat open, vanavond is er een benefiet concert voor Hans. Woodworks en andere artiesten gaan vanavond optreden om geld in te zamelen voor de ondersteuning van Hans. De wereld van Hans, Kim, Loes en Jip, stortte namelijk genadeloos in toen er zo ongeveer op zijn vijftigste verjaardag, uitgezaaide darmkanker werd ontdekt bij Hans.

Bij de pakken neer zitten was niet het pad dat Hans koos, vechten voor herstel is de weg die hij ingeslagen is. Dat gekozen pad werd vrijwel direct opgepikt door de rest van Woodworks en andere artiesten die deze avond gekozen hebben voor een benefiet concert om geld in te zamelen zodat Hans de beste opties kan kiezen in de weg vooruit.

Hans opent na een korte introductie door Kees de avond, hij breekt (wie niet?) bij het zien van de overweldigende opkomst en de belangeloze ondersteuning van collega muzikanten. Het slaat Hans niet uit het veld want, na een kort emotioneel woord, zet hij met Woodworks de muziek in en we belanden met z'n allen spontaan middenin "Woodworks". Noem het dubbel, noem het vreemd, maar het feest begint. Vier nummers krijgen we gevoerd en de hele zaal geniet met volle teugen, precies dat, waar de band voor staat, misschien ook wel dat wat iedereen vanavond wil horen.

Gedurende de avond passeren verschillende artiesten de revue en ik word geraakt door een ieder van hen en in het bijzonder door de samenwerking van Maarten en Hans wat op zichzelf een magische combinatie is.

Arjan heeft vanavond plezier want hij haalt hier en daar wat grappen uit, zoals starten met de gitaar rif van Rollercoaster op het moment dat er een ander nummer ingezet wordt en daarbij breed lachend naar Dany Vera kijkt die aan de zijkant van het podium staat, "lijkt er wel heel veel op he?"

Dany Vera, die de kiem heeft gelegd voor dexe prachtige avond speelt zelf ook de sterren van de hemel en tijdens de uitvoering van Rollercoaster zien we op de achtergrond Hans en Kim in elkaars armen, voor mij en waarschijnlijk alle anderen die dit opgemerkt hebben, het meest emotionele moment van de avond. Het beeld dat op mijn netvlies belandt en er voorlopig niet meer af zal gaan, straalt een berg emotie maar voor mij als ontvanger ook hoop uit. Het belangrijkste dat ik eruit haal terwijl mijn ogen waterig worden is de liefde tussen twee mensen en de enorme kracht die daaruit voortvloeit.

Als de avond afgesloten wordt met alle artiesten op het podium en Hans achter de microfoon, is het eigenlijk wel duidelijk (voor zover het dat nog niet was) waarom vanavond de zaal vol zit en al deze artiesten belangeloos deelnemen aan dit toch wel fantastische evenement.

De muziek stopt en de zaal loopt leeg en in ons hart denken we allemaal, dit komt goed!

foto: Emjee Diender