Selfie van anderen

Zondag, vierde kerstdag, Inge heeft geopperd om een duik te nemen om vier uur, Kim reageert met een duimpje, Wieske gaat ook mee en ik ben ook op tijd thuis om aan te sluiten.
De zon schijnt, het is koud maar het water is een welkome zes graden, lekker opwarmen in het water dus.
Wieske wordt vergezeld door Lisa, die NIET gaat zwemmen maar wel de selfie kan nemen, wat dan ook weer geen selfie is als hij niet door iemand op de foto genomen wordt.
Het water is laag dus ver lopen en zo vlak als een spiegel. Omdat het zo laag is besluiten we een eind het strand op te lopen zodat we na het uitkleden maar een kort stukje op blote voeten hoeven te doen. Onze kleding bevindt zich nu wel in de grote-voorbijkomende-schepen-hekgolf-gevarenzone, dus ik instrueer Lisa met één taak, "als we heel hard SPULLEN roepen, dan moet je als een gek al onze spullen op het hogere gedeelte van het strand zien te krijgen", ze kijkt me aan met een blik van waar heb je het over dus ik licht toe dat het gaat om de grote-voorbijkomende-schepen-hekgolf-gevarenzone.
Binnen mum van tijd liggen we in het water, en inderdaad het valt weer best mee, behalve de windvlaag die de boven het water uitstekende delen van het lichaam soms nog een thermoshock geeft.
Zes minuten is het doel vandaag en het gaat verrassend snel, kopje onder en eruit. Op het strand vraag ik Lisa om de foto te maken en op haar gemak pakt ze de telefoon, start de camera, kijkt naar de compositie, stelt scherp, " die maar op je gemak hoor, het is niet echt koud" en klik!
"Je kan jullie niet echt zien tegen de zon in" zegt Lisa, dus nog een foto met de gezichten naar de zon.
Tijd om aan te kleden, iedereen klaagt over koude voeten maar verder is het weer prima verlopen.
Vandaag is er geen zelfgemaakte likeur maar heeft Inge thee meegenomen, Kim kan haar teleurstelling bijna niet onderdrukken want ze heeft de likeur op eerste kerstdag gemist, Wieske ook overigens maar die maakt er minder een punt van.
De thee is eigenlijk een veel betere oplossing om van binnenuit op te warmen. Zo gebeurt het dat we later bijna oververhit weer het strand aflopen maar dat kan ook lichtelijk overdreven zijn.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het seizoen is geopend

Afbeelding
Eindelijk is het dan weer zover, de afspraak voor zondag zesentwintig oktober stond al een paar dagen, Kim (onze zwemburenmoeder) deed de planning, mooi afgestemd op het tij (hoogwater) minder rekening houdend met de wind maar de deal was rond, om vijf uur zou het gaan gebeuren. We waren met een klein groepje, Inge en ik pikten onderweg Hans en Kim op en Francine zouden we op de boulevard treffen. Evert-Jan hadden we stiekem ook wel verwacht, meestal schuift hij als onaangekondigde mysterieguest aan maar vandaag was het raak. Lars en Annemie, Regine en uiteindelijk dus ook Evert-Jan duiken onverwacht op, een leuk groepje. We lopen gezamelijk het strand op, het waait hard en de zee ziet eruit als een woeste kolkende massa water, dit belooft wat. De spanning hangt in de lucht, het is toch altijd weer spannend zo'n premiere van het seizoen, gaat het lukken, hebben we de moed om het water in te gaan, waaien we er niet uit, ... Het was heel erg gemakkelijk, de golven hielpen ons een han...
Meer lezen

Condooms en hete honden

Afbeelding
Zondag negen februari, tijd voor weer een nieuw zwemavontuur. De ochtend editie hebben we gemist maar om vier uur gaan Jean-Pierre, Esther, Inge en ik het erop wagen. Het is zacht buiten, daar zal de uitdaging niet liggen, het is druk op het strand ook geen probleem al ben ik wel een beetje benauwd dat een van de vele honden mijn matje straks ziet als een mooi poepveldje, goed afdekken met mijn jas dus. "Weet iemand de watertemperatuur" roep ik in de loop richting het water, "vijf punt één" zegt Inge resoluut, geen speld tussen te krijgen "op gezocht op rws waterinfo" voegt ze toe, ik geef het op, dit valt niet naar vier graden te praten om de verblijftijd met een minuut in te korten. Jean-Pierre doet nog wel een poging en vraagt wanneer het vijf graden was, "vier weken geleden?", Inge volhard, "nu" is het afsluitende woord, einde discussie. Toch hebben we allevier het gevoel dat er echt meerdere graden af zijn vandaag, onze voeten voel...
Meer lezen

De eerste

Afbeelding
Vandaag dippen we tijdens de nieuwjaarsduik samen met de koningin van de Zeemeerminnen, het is ons een ware eer. De eerste duik van 2026! Erik, Evert-Jan, Heleen, Inge, Lars, Marie-Louise (koningin van de Zeemeerminnen) en ik parkeren ons naast het nieuwjaarsduik evenement van 2026. Op andere plaatsen in het land is de nieuwjaarsduik afgelast vanwege de wind, in Vlissingen gelukkig niet, het is een heel gebeuren met warming up activiteiten. Eigenwijs als wij zijn, doen we onze eigen duik, zonder aanvullende activiteiten en tenzij je de rituelen die we over de afgelopen jaren hebben verzameld wilt bestempelen als activiteit. Marie-Louise zegt dat alle Zeemeerminnen afgehaakt zijn en kroont zichzelf tot koningin van de Zeemeerminnen. Het is dat het zo hard waait anders hadden we allemaal een diepe buiging gemaakt. We kleden ons uit en lopen richting het water dat ons uitnodigt met hoge golven. Ruim voor het startschot van de nieuwjaarsduik liggen we erin of beter gezegd ...
Meer lezen